Ακόμη και αν δεν το καταλάβαμε εμείς, η καταστροφή των νησιών από την ανεξέλεγκτη δόμηση και τον τουρισμό αποκτά πλέον διεθνή διάσταση. Μετά την Αστυπάλαια, το Σαρακήνικο της Μήλου, τη Τζια και τη Σκύρο, η αλλοίωση του χαρακτήρα της αιγαιοπελαγίτικης, απέριττης ομορφιάς επισημαίνεται αυτή τη φορά από τη βρετανική εφημερίδα The Telegraph, η οποία διερωτάται αν η Πάρος είναι η πιο πρόσφατη περίπτωση «ελληνικού νησιού που καταστρέφεται από τον τουρισμό»…
Και τι νησί! Η Πάρος τα έχει όλα. Παράδοση και κοσμοπολιτισμός διασταυρώνονται στο τρίτο σε μέγεθος νησί των Κυκλάδων (μετά τη Νάξο και την Ανδρο) και ξακουστό για το πολύτιμο παριανό μάρμαρο, περιζήτητο υλικό για τα γλυπτά του αρχαίου κόσμου, που σήμερα φημίζεται για την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική και τους όμορφους οικισμούς του, τα γαλαζοπράσινα νερά, τους γραφικούς ορμίσκους και τις χρυσές αμμουδιές, τις πολλές επιλογές διαμονής, τα εξαιρετικά εστιατόρια, τα καφέ και τα beach bars, που υπόσχονται στον ταξιδιώτη ατέλειωτη απόλαυση.
Μια λωρίδα θάλασσας χωρίζει την Πάρο από τη Νάξο ενώ και από τη Μύκονο φτάνεις επίσης πολύ γρήγορα, περίπου σε 40 λεπτά κάνει το φέρι. Το lifestyle της Μυκόνου, μάλιστα, φαίνεται ότι αντιγράφει συστηματικά η Πάρος τα τελευταία χρόνια, προσελκύοντας μαζικά ακριβό τουρισμό. Πολυτελείς βίλες, πεντάστερα ξενοδοχεία και ακριβές μπουτίκ ξεφυτρώνουν συνεχώς στο νησί που έχει γίνει αγαπημένο στέκι νεότερων και μεγαλύτερων ταξιδιωτών αλλά και του διεθνούς τζετ σετ, που έχει αρχίσει διακριτικά να προτιμά την ωραία Νάουσα από τη Χώρα της Μυκόνου. Φέτος το καλοκαίρι ειδικά η Πάρος γνωρίζει μεγάλες δόξες.
Για μια επαγγελματία των ταξιδιών, ωστόσο, όπως η Χάιντι Φούλερ-Λαβ, destination expert της βρετανικής εφημερίδας The Telegraph, που επισκέπτεται την Πάρο κατά διαστήματα εδώ και χρόνια, το ό,τι αυτό το Κυκλαδονήσι προοριζόταν να γίνει «η νέα Μύκονος» φάνταζε σαν κακόγουστο αστείο. Και όμως τα σημάδια υπάρχουν, γράφει η έμπειρη ταξιδιωτική δημοσιογράφος.
Θέλετε μερικά; Η πληθώρα των κομψών, νέων πεντάστερων ξενοδοχείων, που έχουν αναβαθμίσει τις τιμές διαμονής σε ένα νησί όπου ανέκαθεν υπήρχαν οικογενειακοί ξενώνες, αλλά και η παρουσία διασημοτήτων όπως ο Μάθιου Μακόναχι που εθεάθη να καταβροχθίζει ψητό χταπόδι στο πανάκριβο ουζερί-εστιατόριο «Barbarossa» στο γραφικό λιμανάκι της Νάουσας, και ο Τζέφ Μπέζος να κόβει βόλτες λίγο πιο πέρα στη λαμπερή μαρίνα, ενώ ο ράπερ Ludacris κοιμόταν σε μια καμπάνα στην παραλία Κολυμπήθρες…
Λίγο πριν η Φούλερ –Λαβ είχε περάσει από τη Μύκονο. Και όταν ανέφερε το status της Πάρου ως «νέας Μυκόνου», σε κάποιον από το προσωπικό του «Cavo Tagoo» -«το επίκεντρο του hipdom του νησιού», όπως ονομάζει η αγγλίδα δημοσιογράφος το πολυτελές κατάλυμα με την πανοραμική θέα στο Αιγαίο που αγαπούν οι ευκατάστατοι χίπστερ – εκείνος μουρμούρισε με αγανάκτηση: «Θα πρέπει να βρουν το δικό τους στυλ, όχι να μας αντιγράφουν»…
Δύο ημέρες αργότερα, ωστόσο, συνειδητοποίησε ότι το «χαοτικό αεροδρόμιο της Πάρου παραμένει πολύ ελληνικό», όπως γράφει στην Telegraph, και η περιγραφή της είναι αν μη τι άλλο αφοπλιστική: «Ημασταν στριμωγμένοι σε ένα κτίριο στο μέγεθος σουίτας ξενοδοχείου της Μυκόνου, χωρίς τις πολυτελείς λεπτομέρειες. Σταθήκαμε δίπλα-δίπλα στη σειρά και μόλις που αναπνέαμε από τη ζέστη, περιμένοντας να βγουν οι αποσκευές μας από τον απηρχαιωμένο ιμάντα. Οι αποσκευές μου με την κόκκινη σήμανση προτεραιότητας ήταν οι τελευταίες που έφτασαν. Οχι και τόσο… Μύκονος. Ωστόσο, στα άμεσα σχέδια περιλαμβάνεται μια πολυτελής και υπερσύγχρονη αναβάθμιση του αεροδρομίου, με την ολοκλήρωσή της να αναμένεται το 2030».
Στο μεταξύ έχει σημάνει συναγερμός για την έκρηξη του τουρισμού στην Πάρο. Σύμφωνα με τον πρώην ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη, το νησί έχει υποστεί «υπερδόμηση με ραγδαίους ρυθμούς» τα τελευταία χρόνια. «Μόνο την τελευταία πενταετία, κατέλαβε την πρώτη θέση στις Κυκλάδες σε νέες οικοδομικές άδειες, ξεπερνώντας ακόμη και τη Μύκονο και τη Σαντορίνη», ανέφερε πέρυσι σε ανάρτησή του στο Linkedin με αφορμή τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν το νησί στις 31 Μαρτίου 2025.
Καθώς διέσχιζε την Παροικιά, την πρωτεύουσα Πάρου, η αγγλίδα δημοσιογράφος της Telegraph είχε την αίσθηση ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει στο νησί από την τελευταία φορά που το είχε επισκεφθεί. Ο οδηγός της, όμως, δεν είχε καμία αμφιβολία ότι η Πάρος έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία χρόνια: «Χτίζουν παντού στην ακτή – κανένας Ελληνας δεν έχει πλέον την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει σπίτι εδώ», της είπε.
Λίγο αργότερα ένας υπάλληλος του πολυτελούς boutique hotel «Meros» -μια από τις νέες αφίξεις στη Νάουσα, που φιλοξενούσε σχεδόν αποκλειστικά αυστραλούς και αμερικανούς τουρίστες – την ενημέρωσε ότι «η αραβική αγορά έχει αρχίσει επίσης να στρέφεται προς τη νυχτερινή ζωή και τα καταστήματα της Νάουσας». Και όταν η Φούλερ-Λαβ τον ρώτησε ποια είναι η γνώμη του για τη φήμη της «νέας Μυκόνου», της απάντησε ότι «Η Πάρος έχει υπερδιπλάσιο μέγεθος σε σχέση με τη Μύκονο, οπότε αρκεί να διασχίσει κανείς το νησί και να πάει στο Πίσω Λιβάδι και σε άλλα θέρετρα, όπου θα βρει ήσυχες και πιο οικονομικές περιοχές».
Η Φούλερ – Λαβ σημειώνει, ακόμη, στην Telegraph ότι η μικρή αμμουδιά της Νάουσας δεν έχει μεν τη γοητεία της Ψαρούς ή του Σούπερ Παραντάιζ της Μυκόνου, αλλά τα γεμάτα μπουτίκ και κόσμο σοκάκια της, τα γέλια και η δυνατή μουσική της θύμισαν σίγουρα τη Μύκονο. Ακόμη και με τα παράθυρα του δωματίου της ερμητικά κλειστά, η φασαρία ήταν αφόρητη, γράφει.
Θέλοντας να διαπιστώσει αν και άλλα μέρη είχαν αλλάξει από την τελευταία της επίσκεψη, νοίκιασε ένα σκούτερ για να πάει στα παλιά της στέκια. Η Αλυκή, το αγαπημένο της ψαροχώρι, διαθέτει πλέον έναν νέο παραλιακό πεζόδρομο, κομψά εστιατόρια, πολυτελείς βίλες, διαμερίσματα βραχυπρόθεσμης ενοικίασης και συγκροτήματα με πισίνες.
Εφτασε εκεί την ώρα που οι ντόπιοι διαμαρτύρονταν για την πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών να παραχωρήσει τις παραλίες της Τρυπητής και της Αλυκής —που κάποτε ήταν ειδυλλιακά ήσυχες— σε επιχειρήσεις που ενοικιάζουν ξαπλώστρες. «Δίνουν χρήματα σε ξενοδοχεία και μοιράζουν άδειες οικοδόμησης σαν κομφετί, αλλά οι δρόμοι μας είναι άθλιοι, δεν έχουμε πρόσβαση στις δικές μας τις παραλίες, δεν διαθέτουμε καν νοσοκομείο», της είπε ένας διαδηλωτής.
Στο Πίσω Λιβάδι, όπου κάποτε είχε περάσει έναν μήνα – κοιμόταν στην παραλία και τρεφόταν με χωριάτικη σαλάτα και πίτσα -, η αμμουδιά είναι πλέον γεμάτη ξαπλώστρες που ενοικιάζονται προς 50 ευρώ η μία, ενώ εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας αντικαθιστούν με ταχύτατους ρυθμούς τα ουζερί και τις οικογενειακές ταβέρνες κατά μήκος της παραλιακής.
Ευτυχώς στις όμορφες Λεύκες – το ημιορεινό μεσαιωνικό χωριό και πρώτη πρωτεύουσα της Πάρου – εξακολουθεί να υπάρχει η παραδοσιακή ταβέρνα «Κλαρίνος» (την καλύτερη περιγραφή της βέβαια δεν θα μπορούσε να κάνει άλλος από τον Γιώργο Πίττα στο Greek Gastronomy Guide) που σερβίρει όπως πάντα αμπελοφάσουλα, κοκκινιστά σαλιγκάρια, καράβολους σκορδαλιά (οι καράβολοι είναι τα μεγάλα σαλιγκάρια – σήμα κατατεθέν των Λευκών), κοντοσούβλι αρωματισμένο με βότανα και άλλα τοπικά πιάτα.
Αλλά ακόμη και σε αυτό το ήσυχο μέρος διακρίνει κανείς την ανησυχία των ντόπιων για την πορεία του νησιού. «Εχουν χτίσει βίλες και έχουν καταστρέψει την ύπαιθρό μας», λέει στην Telegraph ένας καταστηματάρχης. «Τώρα η Πάρος θα αποκτήσει νέο αεροδρόμιο και τίποτα δεν θα τους σταματάει. Σύντομα, εμείς οι ντόπιοι δεν θα έχουμε την οικονομική δυνατότητα να ζούμε εδώ. Θα είναι άλλο ένα νησί εκατομμυριούχων και μπετόν»…
Ακολούθησε το Protagon στο Google News
Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google